VICTIM OF TORTURE

Interviewed with Chhum Naut, Female, 56yrs,Farmer, Living in Kandal Village, Ror Luos Subdistrict, Kandal Stung District, Kandal Province. Interviewed by: Chuong Sophearith. No.47pp

Document thumbnail
Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ
Record ID :
លេខឯកសារ :
VOT0220
VOT0220
Title :
ចំណងជើង :
Interviewed with Chhum Naut, Female, 56yrs,Farmer, Living in Kandal Village, Ror Luos Subdistrict, Kandal Stung District, Kandal Province. Interviewed by: Chuong Sophearith. No.47pp
សម្ភាសជាមួយឈុំ ណូត ភេទស្រី អាយុ៥៦ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិកណ្ដាល ឃុំរលួស ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្ដកណ្ដាល។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ ចំនួន៤៧ទំព័រ
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
2/05/2005
2/05/2005
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
4/27/05
4/27/05
Source :
ប្រភព :
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
Notes កំណត់ចំណាំ
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
Chhum Naut is PTSD victim. She got married to Tung Chhan in 1970. Now they got divorced. Her second husband called Nor Sangha. Naut and Nor Sangha has three children. Her father called Chhum died in 1991 or 1992. Her mother called Norng Phai died in 1979. She has 9 siblings, but three of them died. Naut was sent to Sang prison in 1978. In the Khmer Rouge regime, she was
ឈុំ ណូតមានជំងឺបាក់ស្បាត។ គាត់រៀបការជាមួយទង់ ឆននៅឆ្នាំ១៩៧០។ លូវអ្នកទាំងពីរលែងលះគ្នា។ ប្ដីទីពីររបស់គាត់ឈ្មោះ ន សង្ហា។ ណូត និង ន សង្ហាមានកូនបីនាក់។ ឪពុករបស់គាត់ឈ្មោះឈុំ ស្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៩១ រឺ១៩៩២។ ម្ដាយឈ្មោះ នង ផៃស្លាប់នៅឆ្នាំ១៩៧៩។ គាត់មានបងប្អូនបង្កើត៩នាក់ ប៉ុនែ្ដស្លាប់បីនាក់។ នៅសម័យខែ្មរក្រហម គាត់ខ្វះខាតម្ហូបអាហារ ទឹក ថ្នាំពេទ្យ និងជម្រកស្នាក់នៅ។ គាត់ធ្លាប់ជាប់ឃុំឃាំង។ គាត់ត្រូវគេអប់រំអោយផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ គាត់ត្រូវគេបំបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ធ្លាប់ថប់ដង្ហើមពីឆ្នាំ១៩៧៩មកដល់បច្ចុប្បន្ន។ គាត់ត្រូវរបួសក្បាលនៅអាយុ១៤ឆ្នាំ។ គាត់ធ្លាប់សន្លប់បាត់បង់ស្មារតីចំនួនមួយថៃ្ង។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យនឹកឃើញដល់ព្រឹត្ដការណ៍គួរអោយឈឺចាប់បំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាព្រឹត្ដការណ៍ទាំងនោះកំពុងតែកើតឡើងថ្មីៗ។ គាត់យល់សប្ដិអាក្រក់ជារឿយៗ។ គាត់មិនចង់រវីរវល់ជាមួយអ្នកដទៃ។ គាត់ពុំអាចនឹងមានអារម្មណ៍អី្វសោះ។ គាត់ពិបាកប្រមូលអារម្មណ៍គិតទៅលើអ្វីមួយ។ គាត់ពិបាកក្នុងការទទួលទានដំណេក។ គាត់ចេះតែប្រុងខ្លួនជានិច្ច។ គាត់ឆាប់ខឹង។ គាត់ចង់ជៀសវាងសកម្មភាពណាដែលធើ្វអោយគាត់នឹកដល់ព្រឹត្ដការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាគាត់គ្មានថៃ្ងអនាគតទៅមុខ។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនអោយគិតអំពីព្រឹត្ដការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់បណ្ដាលអោយមានប្រតិកម្មក្នុងចិត្ដមួយរំពេចពេលនឹកឃើញដល់ព្រឹត្ដការណ៍គួរអោយគ្រាំគ្រាជាទីបំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាអ្នកឯទៀតយល់ដឹងពុំច្បាស់លាស់អំពីរឿងរ៉ាវរបស់គាត់។ គាត់មានការលំបាកក្នុងការបំពេញមុខងារផេ្សងៗ។ គាត់ស្ដីបន្ទោសខ្លួនឯងការដែលនៅរស់រានមានជីវិត។ គាត់អស់សង្ឃឹម។ គាត់គិតថាគួរអោយអៀនខ្មាសអំពីព្រឹត្ដការណ៍ដែលកើតមានចំពោះគាត់។ គាត់ចេះតែចំណាយពេលគិតឆ្ងល់ថាហេតុអី្វបានជាហេតុការណ៍ទាំងអស់នេះកើតមានចំពោះគាត់។ គាត់គិតថាគាត់ហាក់ទៅជាចង់ឆ្កួត។ គាត់គិតថាមានតែគាត់ម្នាក់គត់ដែលទទួលការឈឺចាប់ទាំងនោះ។ គាត់គិតថាអ្នកដទៃសុទ្ធតែជាសត្រូវនឹងគាត់។ គាត់គិតថាអ្នកដែលជាទីទុកចិត្ដរបស់គាត់បែរជាក្បត់ចិត្ដគាត់ទៅវិញ។
Copyright :
© DC-Cam
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា