Vuth

KDI1140

វុធ ធី, សារីម

នៅរស់

ស្រី

«កើតឆ្នាំខាល, បច្ចុប្បន្ន អាយុ៤៥ឆ្នាំ»

០៨?????? កណ្ដាល អង្គស្នួល ទួលព្រិល ក្រាំងក្រូច

១៩៧៥????

បង្ខំ

អង្គភាពមន្ទីរពេទ្យ៦មករា ភ្នំពេញ។

មជ្ឈិម«១២»ភ្នំពេញ។

ពេទ្យ

ជឿន , ពឿន ជាប្រធាន មន្ទីរពេទ្យព៦ មករា។

អ៊ុន លេម។

ខេឌីអាយ១១៤០ ២០០៥១១១២, ភូមិក្រាំងក្រូច ឃុំទួល ព្រិល ស្រុកអង្គស្នួល ខេត្តកណ្តាល។ សម្ភាសដោយ ឡុង ដានី។ កំណត់សម្គាល់ៈ ជួបជាមួយ ដែង វុន អាយុ៤៥ឆ្នាំ ត្រូវជាម្ចាស់ប្រវត្តិរូប។

វុន ហៅ ធី ហៅ សារឹម ភេទស្រី អាយុ៤៥ឆ្នាំ ជាម្ចាស់ ប្រវត្ដិរូប។ វុន មានប្ដីឈ្មោះ អាន មាន កូនចំនួន៤នាក់ ប្រកប របរធ្វើស្រែចម្ការនិងដេរខោអាវ សព្វថៃ្ងរស់នៅភូមិក្រាំងក្រូច ឃុំទួលព្រិច ស្រុកអង្គស្នួល ខេត្ដកណ្ដាល។ វុន មានឪពុកឈ្មោះ ដោក ដែង ម្ដាយឈ្មោះ អឿ រុំ មានបងប្អូន ៩នាក់ប្រុស៤ស្រី៥។ វុន កាលពីតូចមិនបានរៀនសូត្រទេ ឪពុកម្ដាយមានជីវភាពក្រ
លំបាកពេក ពេលធំដឹងក្ដីជួយធ្វើការងារក្នុងផ្ទះដូចជាជួយដាំស្លនិង មើលប្អូន។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ពេលខែ្មរក្រហម ឡើងកាន់អំណាច អង្គការបានចាត់តាំងឱ្យចូលមន្ដីរកុមារបែកចេញពីឪពុកម្ដាយ។ វុន អង្គការបានឱ្យ ចូលសិល្បៈបង្ហាត់ឱ្យចេះរាំចេ្រÃៈងបទបដិវត្ដនៅ មន្ទីរកុមារអង្គប្រសិទ្ធិ។ ក្រោយមកទៀតអង្គការបញ្ជូន ឱ្យទៅធ្វើស្រែលើកទំនប់នៅអង្គប្រសិទ្ធិ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៦ អង្គការបានជ្រើសរើសឱ្យមកធ្វើការនៅ ភ្នំពេញ នៅក្នុងក្រសួង សង្គមកិច្ច។ មុនដំបូងអង្គការបញ្ជូនឱ្យទៅធ្វើការនៅក្នុងមន្ទីរ ពេទ្យ៦មករា ប្រធានមន្ទីរពេទ្យឈ្មោះ ពឿន ឈ្មោះ ជឿន។ នៅជំនាន់ខែ្មរក្រហមទោះបីមិនចេះអក្សរក៏អាចធ្វើ ពេទ្យបានដែរ ឱ្យតែមានកម្លាំង។ វុន អង្គការប្រើឱ្យដើរចាក់ថ្នាំនិងដើរឱ្យថ្នាំ អ្នកជំងឺ ក្រោយមកទៀត ឃើញអ្នកជងឺជាយោធាមានរបួស
បញ្ជូនមកពីព្រំដែនវៀតណាមច្រើននៅឆ្នាំ១៩៧៨ ខ្លះព្យា
បាលជាខ្លះ ស្លាប់ដោយគ្មានឪពុកម្ដាយបងប្អូនបានដឹង។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ពេលកងទ័ពវៀតណាមវាយចូលដល់ ប្រទេស កម្ពុជាទាំងកម្មាភិបាលខែ្មរក្រហមទាំងកម្មកររោងចក្រនាំគ្នារត់ចូល ពៃ្រ ខ្លះបានជិះរថភ្លើងឈប់ ត្រឹមខេត្ដបាត់ដំបង វុន បានរត់ ចូលពៃ្របានមួយរយៈប្រហែលជាបីខែក៏សមេ្រចចិត្ដត្រឡប់មក ស្រុក កំណើតវិញ។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា