Koy Sroy

នៅរស់

ប្រុស

បច្ចុប្បន្នអាយុ៥៨ឆ្នាំ

០៨០១០៦០៥ ខេត្ដកណ្ដាល ស្រុកកណ្ដាលស្ទង ឃុំដើមឫស ភូមិ

១៩៧៣????

ស្ម័គ្រចិត្ដ

អង្គភាពយោធាកងពល៨០១ ខេត្ដរតនគិរី។

ភូមិភាគឥសាន(១០៨) ស្រុកវឺនសៃ ខេត្ដរតនគិរី។

យោធា

ប្រធានកងពល សូរ សារឿន។

ឈ្មោះ យ៉ុន។

អូអ៊ឹមអាយ០៣៥២២០១៣១២១៩ ភូមិទួលប្រាសាទ ឃុំទំនប់ដាច់ ស្រុកត្រពាំងប្រាសាទ ខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ សំភាសដោយៈ សុខ វណ្ណៈ។ កំណត់សម្គាល់ៈ ជួបជាមួយឈ្មោះ កុយ ស្រូយ ភេទប្រុស អាយុ៥៨ឆ្នាំ។ ក្រៅប្រវត្តិរូប។

កុយ ស្រូយ អាយុ៥៨ឆ្នាំ មានប្រពន្ធឈ្មោះ ខាត់ សឿន អាយុ៥៧ឆ្នាំ មានកូន៦នាក់ ស្រី៣ប្រុស៣នាក់ សព្វថៃ្ងរស់នៅ ភូមិទួលប្រាសាទ ឃុំទំនប់ដាច់ ស្រុកត្រពាំងប្រាសាទ ខេត្ដឧត្ដរ មានជ័យ។ ស្រូយ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិក្រាំងចេក ឃុំដើមឫស ស្រុកកណ្ដាលសឹ្ទង ខេត្ដ កណ្ដាល។ ស្រូយ មានឪពុកឈ្មោះ ឃួយ ប៊ុន ម្ដាយឈ្មោះ កុយ ណៃ មានបងប្អូន៩នាក់ ស្រី៣ប្រុស៦។ ស្រូយ កាលពីតូចរៀនបាន ត្រឹមថ្នាក់ទី១២ឪចាស់ឱ ឈប់នៅរៀននៅពេលកើតមាន រដ្ឋប្រហារនៅឆ្នាំ១៩៧០ដោយសារគ្មានលោកគ្រូមកបង្រៀន។ នៅឆ្នាំ១៩៧៣ មានមេឃុំឈ្មោះ តាយ៉ុន មកអូសទាញដូច ជាបង្ខំដែរ បើយើងនៅផ្ទះអង្គការរករឿងដូចនេះមានតែទៅ ធ្វើបដិវត្ដជាមួយ អ្នកភូមិជាច្រើននាក់ទៀត។ ចូលដំបូងធ្វើជា យោធាស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ប្រធានយោធាឈ្មោះ តាម៉ុន។ នៅឆ្នាំ១៩៧៤ បានចូលទៅក្នុងកងពលពិសេស ប្រធានកងពលឈ្មោះ តាសារឿន មុខព្រួញវាយ ចូលទីក្រុងភ្នំពេញ។ នៅពេលកម្លាំងខែ្មរក្រហមបានចូល ដល់ទីក្រុងភ្នំពេញដំបូងនៅថៃ្ងទី១៧មេសា ឆ្នាំ ១៩៧៥ បីថៃ្ងក្រោយមកស្រូយបានទៅដល់ទីក្រុងភ្នំពេញ ឃើញប្រជាជនកំពង់តែនាំគ្នាធ្វើដំណើរទៅ តំបន់ផេ្សងៗ។ ស្រូយ ចូលមកនៅម្ដុំផ្សារដេប៉ូ អង្គការចាត់តាំងឱ្យដើរបោស សម្អាតផ្ទះសំបែង។ នៅ ចុងឆ្នាំ១៩៧៥ អង្គការចាត់តាំងឱ្យទៅស្រុកវឺនសៃ ខេត្ដរតនគីរី នៅក្នុងកងពល៨០១ ប្រធានកង ពលឈ្មោះ សូរ សារឿន។ ពេលចេញពីភ្នំពេញជិះកាណូត ទៅដល់ខេត្ដក្រចេះ សម្រាកបានចំនួនកន្លះ ខែ អង្គការយកឡាន មកដឹកទៅខេត្ដស្ទឹងត្រែង ហើយក៏បន្ដដំណើរជិះកាណូតម្ដងទៀត ទើបដល់ស្រុកវឺន សៃ ដើម្បីការពារព្រំដែនខែ្មរឡាវវៀតណាម តែស្រូយអង្គការឱ្យនៅសមរភូមិក្រោយដើម្បីធ្វើ ស្រែ ពេលទៅដល់ដំបូងមានមនុស្សស្លាប់ច្រើនដោយសារជំងឺគ្រុនចាញ់។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ ស្រូយបាន រត់ទៅតាមអង្គភាពចូល ពៃ្របន្ដទៀត ដោយសារខ្លាចកងទ័ពវៀតណាមនិងក្រោយមក កម្លាំងខែ្មរក្រហម រៀបចំកម្លាំងវាយបកទៅលើកម្លាំងវៀត ណាមនិងកម្លាំងខាងរដ្ឋាភិបាលវិញ។ នៅឆ្នាំ១៩៨១ បាន មកដល់ច្រក១០០១ នៅម្ដុំទនេ្លរល្ពៅ នៅក្នុងកងពល៨០១ ពេលនោះឃើញមានវត្ដមានតា សុន សេន គ្រប់គ្រងលើ សូរ សារឿន ទៀត។ នៅឆ្នាំ១៩៩០ តាម៉ុក បានធ្វើផ្លូវចុះមក ពីលើភ្នំនិងផ្លូវ ជាច្រើនខ្សែទៀតរហូតទៅដល់ប្រាសាទព្រះវិហារ។ ស្រូយនិងប្រជាជនជាច្រើនមកចុះមកនៅតាមកង ពល ខ្លះនៅ អន្លង់វែង ខ្លះនៅត្រពាំងប្រាសាទ ដំបូងឡើយ ស្រូយមករស់ នៅភូមិអូរស្វាយហៅភូមិ ឪ៨៩ឱ។ នៅឆ្នាំ១៩៩៣ កម្លាំងខែ្មរក្រហមមិនបានចូលរួមបោះឆ្នោតទេ មានកនែ្លងបានបោះឆ្នោតក៏ បោះឱ្យគណបក្សហ្វុនស៊ីនប៉ិចដែរ។ ក្រោយមកទៀតនៅតំបន់ខែ្មរក្រហមអន្លង់វែងមានរឿងរ៉ាវជាច្រើន រហូតដល់មានសម្លាប់គ្រួសារលោក សុន សេន និងតាម៉ុក ហ៊ានចាប់លោក ប៉ុល ពត នៅកាត់ទោស ជាដើម និងតាម៉ុក ចាប់ប្រធានកងពលឈ្មោះ តា សារឿន តាសាន និងមនុស្ស មួយចំនួនទៀតយក ទៅសម្លាប់ចោល។ នៅឆ្នាំ១៩៩៨ កម្លាំងខែ្មរក្រហមបានធ្វើសមាហរណ៍កម្មជាមួយរដ្ឋាភិបាលទើប ប្រជាជនរស់នៅបានសុខសប្បាយ មានសាលារៀន មានផ្លូវល្អ មានមន្ទីរពេទ្យ មានវត្ដអារាម សម្រាប់គោរពតាមព្រះពុទ្ធសាសនា ដូចកាលជំនាន់ដើម លើកលែងតែជំនាន់ខែ្មរក្រហមប៉ុណេ្ណាះ ដែល បានគោរពព្រះពុទ្ធសាសនា។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា