Chuop Lunn

នៅរស់

ប្រុស

បច្ចុប្បន្នអាយុ៦២ឆ្នាំ

១៤០១០៤០៣ ខេត្ដពៃ្រវែង ស្រុកបាភ្នំ ឃុំរក្សជ័យ ភូមិត

១៩៧១????

ស្ម័គ្រចិត្ដ

អង្គភាពយោធាកងពល៨០៥ ខេត្ដពៃ្រវែង។

ភូមិភាគបូព៌ា (២០៣) ខេត្ដពៃ្រវែង។

យោធា

ប្រធានកងពល សុខ សារឿន។

អូអ៊ឹមអាយ០៣៦១២០១៣១២២០ ភូមិទួលចារ ឃុំទំនប់ដាច់ ស្រុកត្រពាំងប្រាសាទ ខេត្តឧត្តរមានជ័យ។ សំភាសដោយៈ សុខ វណ្ណៈ។ កំណត់សម្គាល់ៈ ជួបជាមួយឈ្មោះ ជួប លន់ ភេទប្រុស អាយុ

ជួប លន់ អាយុ៦២ឆ្នាំ មានប្រពន្ធឈ្មោះ ឆាយ សាម៉េត អាយុ៥៧ឆ្នាំ មានកូន៨នាក់ ស្រី៥ប្រុស៣នាក់ សព្វថៃ្ងរស់នៅ ភូមិទួលចារ ឃុំទំនប់ដាច់ ស្រុកត្រពាំងប្រាសាទ ខេត្ដឧត្ដរមាន ជ័យ។ លន់ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិត្រោយឪងឱ ឃុំរក្សជ័យ ស្រុកបាភ្នំ ខេត្ដពៃ្រវែង។ លន់ មានឪពុកឈ្មោះ លាយ នុត ម្ដាយឈ្មោះ ជួប យឹម មានបងប្អូន២នាក់ ទីមួយឈ្មោះ ជួប លាត ទី២ឈ្មោះ ជួប លន់។ លន់ កាលពីតូចរៀនសាលាបឋមសិក្សា គោកសណែ្ដក បានត្រឹមថ្នាក់ទី១០ ឪចាស់ឱ ឈប់នៅរៀនដោយ សារឪពុកម្ដាយស្លាប់ចោលនៅតែពីរនាក់បងប្អូន។ នៅឆ្នាំ១៩ ៧១ ពេលបានស្ម័គ្រចិត្ដចូលបដិវត្ដ ដោយបានស្ដាប់ការប្រកាស របស់សមេ្ដចឪឱ្យកូនចៅចូលពៃ្រម៉ាគីដើម្បី រំដោះជាតិ ព្រោះកាល នោះមានយន្ដហោះទម្លាក់គ្រាប់បែកច្រើនណាស់ ដែលបានជំនួយ មកពីសហរដ្ឋ អាមេរិច។ លន់ ចូលដំបូងធ្វើជាឈ្លបឃុំនិងជួយ បង្រៀនកេ្មងៗផង។ នៅឆ្នាំ១៩៧២ លន់ បានចូល ជាយោធា តំបន់២៤ ភូមិភាគបូព៌ា ប្រធាបតំបន់កាលនោះឈ្មោះ តាយួន។ លន់ សម័យសង្គ្រាម៥ ឆ្នាំនៅខាងសេដ្ឋកិច្ចដឹកស្បៀងឱ្យ យោធានិងជួយសែងអ្នករបួស។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ លន់ អង្គការចាត់ តាំងឱ្យមកការពារព្រំដែនខែ្មរវៀតណាម នៅស្រុកព្រះសេ្ដច ខេត្ដពៃ្រវែង។ លន់ នៅក្នុងកងពល ៨០៥ ប្រធានកងពលឈ្មោះ សុខ សារឿន និងធ្លាប់ឃើញលោក សុន សេន នៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៧។ ក្រោយមកទៀតសង្គ្រាមវាយជាមួយ ប្រទេសវៀតណាមចាប់ពីឆ្នាំ១៩៧៧ដល់៧៩ បានធ្វើឱ្យយោធា ខែ្មរក្រហមជាបានស្លាប់នៅក្នុងសង្គ្រាម។ នៅឆ្នាំ១៩៧៩ លន់ មិនបានរត់មកស្រុកកំណើតវិញភ្លាម ទេ ព្រោះខ្លាចកងទ័ព វៀតណាមសម្លាប់ចោល។ លន់ បានរត់ហែលឆ្លងទនេ្លមេគង្គ សេ្ទីរស្លាប់សេ្ទីររស់ ព្រោះកម្លាំងកងទ័ពវៀតណាមចេះតែដេញបាញ់ពីក្រោយរហូត ពេលនោះមានមនុស្សស្លាប់ជាហូរហែរ មិនដឹងថាកូនចៅបងប្អូនពីណាទេ លន់ បានរត់ទៅដល់ខេត្ដកំពង់ស្ពឺ សម្ងំលាក់ខ្លួននៅក្នុងពៃ្ររហូតជិត ដល់ឆ្នាំ១៩៨០បានត្រឡប់ មកស្រុកកំណើតវិញ បានជួបសាច់ញាតិបងប្អូននិងប្រពន្ធកូន។ នៅឆ្នាំ១៩ ៨១ សមេ្រចចាកចេញពីស្រុក កំណើតដោយសារ មានជីវភាពលំបាកពេក ពេលនោះបាននាំប្រពន្ធនិង កូនស្រី ម្នាក់មកជាមួយ មុនដំបូងថាមករកស៊ីតែចដនៃ្យបានជួបមិត្ដភក្ដិ ធ្លាប់ធ្វើការជាមួយគ្នាជំនាន់ខែ្មរ ក្រហមក៏សមេ្រចចិត្ដចូលខែ្មរ ក្រហមម្ដងទៀតនៅភ្នំឆ័ត្រ តែ លន់ នៅតែសមរភូមិក្រោយទេ កាល នោះរស់នៅជាមួយប្រធានកងពលឈ្មោះ ឌុល សារឿន តា ស៊ូ។ នៅឆ្នាំ១៩៨៥ ទាហានខាងរដ្ឋាភិ បាលវាយចូលដល់ភ្នំឆ័ត្រ ចម្ការឪគឱ ធ្វើឱ្យកងទ័ពនិងប្រជាជនរត់ចូលទៅដល់ដីថៃ។ នៅឆ្នាំ១៩៨៥ លន់ ត្រូវបានអង្គការដឹកមករសលនៅខាង ស្រុកម៉ាឡៃ ចេញពីម៉ាឡៃនៅជំរំកាង៉ុក ជំរំ សាយអេក មានរបប អាហារហូបចុកគ្រប់គ្រាន់។ នៅឆ្នាំ១៩៩១ មានអង្គការសួរនាំថា បើអ្នកណាចង់ទៅរស់នៅ ស្រុកកំណើតវិញ មានខាងអង្គការ មនុស្សធម៌ជួយដឹកយកទៅវិញ។ លន់ ក៏សមេ្រចចិត្ដមកស្រុក កំណើតវិញដើម្បីបានជួបកូន។ ពេលរស់នៅស្រុកកំណើតគ្មាន ដីធ្លីគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់រស់ទៅ ទើប សមេ្រចចិត្ដមករស់នៅ ភូមិទួលចារ ឃុំទំនប់ដាច់នេះ ស្រុកត្រពាំងប្រាសាទនេះវិញ ព្រោះមានដីច្រើន សម្រាប់ប្រកបរបរធ្វើស្រែចម្ការ ហើយមិនមាន បំណងទៅស្រុកកំណើតវិញទេ ព្រោះមានកូនចៅរស់ នៅទីនេះ អស់ហើយ។

ធ្លាប់ឃើញយោធាខែ្មរក្រហមស្លាប់និងទាហានវៀតណាមស្លាប់ក្នុង ពេលធ្វើសង្គ្រាម។

© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា