| Personal Info ព័ត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន | |
|
Record No :
លេខកំណត់ត្រា :
|
TKI0057
TKI0057
|
|
Name :
ឈ្មោះ :
|
ផាត
|
|
First Name :
នាមខ្លួន :
|
Phat
|
|
Status :
ស្ថានភាព :
|
Disappeared
បាត់ខ្លួន
|
|
CBIO ID :
លេខ CBIO :
|
I00007
អាយ០០០០៧
|
|
Gender :
ភេទ :
|
Female
ស្រី
|
|
Home Village :
ភូមិកំណើត/ទីលំនៅ :
|
21090420 Takeo, Tram Kak, Leay Bo, Bakk Kaut
២១០៩០៤២០ ខេត្ដតាកែវ, ស្រុកត្រាំកក់, ឃុំលាយបូរ, ភូម
|
| Joining / Organization ការចូលរួម និង អង្គការ | |
|
DK ORG Unit 75-79 :
អង្គភាព DK 75-79 :
|
ពេទ្យ
|
|
DK Zone 75-79 :
តំបន់ DK 75-79 :
|
Zone: Central Zone no.: 12 Province: Phnom Penh
មជ្ឈិម, ១២, ភ្នំពេញ
|
| Roles / Relations តួនាទី និង ទំនាក់ទំនង | |
|
KR Rank (1975-79) :
តួនាទី KR (1975-79) :
|
ពេទ្យ
|
| Current Information ព័ត៌មានបច្ចុប្បន្ន | |
|
Current Occupation :
មុខរបរបច្ចុប្បន្ន :
|
No
|
|
Current Attribute :
លក្ខណៈបច្ចុប្បន្ន :
|
No
|
| Interview / Summary សម្ភាសន៍ និង សេចក្ដីសង្ខេប | |
|
Source Interview :
ប្រភពសម្ភាសន៍ :
|
TKI0057 20030210 Bakk Kaut village, Leay Bo subdistrict, Tram Kak district, Takeo province. Interviewed by Ysa Osman. Notes: Phat disappeared. Interviewed with Phat's elder sister called Ven Sang.
ធីខេអាយ០០៥៧ ២០០៣០២១០ ភូមិបាក់កូត ឃុំលាយបូរ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ សម្ភាសដោយៈ អ៊ីសា ឧស្មាន។ កំណត់សំគាល់ៈ ផាត បាត់ខ្លួន។ ជួបសម្ភាសជាមួយបងស្រី ឈ្មោះ វ៉ែន សាង។
|
|
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
|
វ៉ាន់ ផាត ភេទស្រី អាយុ កើតនៅភូមិបាក់កូត ឃុំលាយបូរ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្ដតាកែវ។ ផាត បាត់ខ្លួន ជួបសម្ភាសន៍ជាមួយ វ៉ែន សាង អាយុ៤២ឆ្នាំ ជាបងស្រី។ ផាត នៅឆ្នាំ១៩៧៧គេបញ្ជូនឱ្យ ទៅធ្វើជាពេទ្យនៅភ្នំពេញ។ នៅក្នុងសម័យខែ្មរក្រហម សាង ដើរតាមកងនារី ច្រូត ជីកប្រឡាយ ដែលឈ្មោះមុំ(ស្រី) ជាប្រធាន កងនារី។ ក្រោយមកគេឱ្យទៅភ្នំពេញនៅឆ្នាំ១៩៧៦ ពេលដែល មកដល់ភ្នំពេញដំបូងគេមានផ្ទះឱ្យសំរាក ហើយ គេដឹកឡានដើរមើល សិល្បៈ ជិះឡានក្រុងទស្សនៈកិច្ច។ នៅឆ្នាំ១៩៧៧បានចេញដំណើរ ទៅបាត់ដំបង តាមរថភ្លើងដែលក្នុងមួយកងគេយក៥០០នាក់។ ពេលទៅដល់គេឱ្យនៅរោងចក្រកាត់ដេរបាន២ឆ្នាំ គេឱ្យទៅរោង ម៉ាស៊ីនកិនស្រូវនៅជិត ផ្សារបាត់ដំបង នៅរោងម៉ាស៊ីនរហូតដល់ ពេលវៀតណាមចូល។ ពេលដែលទៅដល់បាត់ដំបង សាង ក៏ធ្លាប់ សុំប្រធានក្រុម រហូតដល់ប្រធានកងទៅលេងផ្ទះដែលព្រោះ បែក ពីផ្ទះមួយឆ្នាំហើយមួយឆ្នាំទៀត តែគេមិនព្រមឱ្យមក គេថាកុំទាន់ អាលទៅ។ ចំពោះការហូបចុក នៅទីក្រុងក៏ហូបឆែ្អត ទៅដល់ រោងចក្រក៏ហូបឆែ្អត អត់មានខ្វះខាតទេ។ នៅក្នុងសម័យខែ្មរក្រហម រឿង រ៉ាវដែលធ្វើឱ្យសាង ភ័យខ្លាច តក់ស្លុតគឺខ្លាចគេយកទៅ សម្លាប់ចោល ព្រោះតែនិយាយស្ដីមិនទំនងគឺគេ យកទៅវ៉ៃចោល ហើយ។ នៅពេលដែលវៀតណាមចូលមកប្រទេសកម្ពុជា ខែ្មរក្រហមទាំងអស់រត់ ចូលពៃ្រ ឡើងភ្នំ ហើយសាង ក៏ទៅតាមពួក គេឡើងភ្នំ កាត់ពៃ្រ និងរស់នៅជំរុំរហូតដល់ឆ្នាំ១៩៩៣ ទើបត្រឡប់មកជួបជុំឪពុកម្ដាយ និងរស់នៅស្រុកកំណើត រហូតដល់សព្វថៃ្ង។
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam
|
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា
|
Note that the written permission of the copyright owners and/or other rights holders is required for distribution, reproduction, or other use beyond fair use.
Credit Line: Documentation Center of Cambodia’s Archives.
“Documentation Center of Cambodia’s Archives”