VICTIM OF TORTURE
Interviewed with Nav Vann, Male, 39yrs,Farmer, Living in Trapeang Kdei Village, Taken Subdistrict, Chhouk District, Kampot Province. Interviewed by:Nhean Socheat and Kong Sokoeun. No.41pp
| Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ | |
|
Record ID :
លេខឯកសារ :
|
VOT0135
VOT0135
|
|
Title :
ចំណងជើង :
|
Interviewed with Nav Vann, Male, 39yrs,Farmer, Living in Trapeang Kdei Village, Taken Subdistrict, Chhouk District, Kampot Province. Interviewed by:Nhean Socheat and Kong Sokoeun. No.41pp
សម្ភាសជាមួយណាវ វ៉ាន់ ភេទប្រុស អាយុ៣៩ឆ្នាំ ជាកសិករ នៅភូមិកំពង់ក្ដី ឃុំតាកែន ស្រុកឈូក ខេត្ដកំពត។ សម្ភាសដោយៈញាណ សុជាតិ និង គង់ សុកគឿន ចំនួន៤១ទំព័រ
|
|
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
|
9/16/04
9/16/04
|
|
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
|
2/01/2005
2/01/2005
|
|
Source :
ប្រភព :
|
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
|
| Notes កំណត់ចំណាំ | |
|
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
|
He got married in 1990. His wife called Sun Im. He has two children. He has 10 siblings. In the Khmer Rouge regime, she was lacking of food and medical care. She was serious injury. She was in combat situation. She used to be brainwashed. She was separated from her family members. She was in a situation that her life was in danger. She was drown in 1966. She used to suffocate. She has lost consciousness 3-4 times.Recently, she feels as though the event is happening again. She has recurrent nightmares. She has trouble sleeping. She feels on guard. She is avoiding activities that remind her of the traumatic events. She is not able to remember parts of the most hurtful events. She is avoiding thoughts associated with the traumatic experience. She feels that people do not understand clearly what happened to her. She blames herslef for things that have happened. She feels hopelessness. She feels ashamed of the hurtful events.
គាត់រៀបការនៅឆ្នាំ១៩៩០។ ប្រពន្ធរបស់គាត់ឈ្មោះស៊ុន អ៊ឹម។ គាត់មានកូនពីរនាក់។ គាត់មានបងប្អូន១០នាក់។ នៅសម័យខែ្មរក្រហម គាត់ខ្វះខាតម្ហូបម្ហា និងថ្នាំពេទ្យ។ គាត់រងរបួសធ្ងន់ធ្ងរ។ គាត់ធ្លាប់ប្រយុទ្ធតស៊ូនៅក្នុងសមរភូមិ។ គាត់ត្រូវគេអប់រំអោយផ្លាស់ប្ដូរគំនិត។ គាត់ត្រូវខែ្មរក្រហមបំបែកចេញពីសមាជិកគ្រួសារដោយបង្ខំ។ គាត់ជួបស្ធានការណ៍ដែលគួរឱ្យរន្ធត់ដែលធើ្វឱ្យជីវិតគាត់រងនូវគ្រោះថ្នាក់។ គាត់ធ្លាប់លង់ទឹកនៅឆ្នាំំ១៩៦៦។ គាត់ធ្លាប់ថប់ដង្ហើម។ គាត់ធ្លាប់សន្លប់ពី ៣-៤ដង។ បច្ចុប្បន្ន គាត់គិតថាហាក់ដូចជាហេតុការណ៍ទាំងនោះនៅកំពង់តែកើតមានថ្មីម្ដងទៀត។ គាត់យល់សប្ដិអាក្រក់ជារឿយៗ។ គាត់ពិបាកនៅក្នុងការទទួលទានដំណេក។ គាត់ចេះតែធ្វើឱ្យប្រុងប្រយ័ត្នខ្លួនជាប់ជានិច្ច។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពណាដែលធ្វើឱ្យគាត់នឹកដល់ហេតុការណ៍ក្រៀមក្រំ។ គាត់ពុំអាចនឹកឃើញបានល្អិតល្អន់នូវហេតុការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដ។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីហេតុការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដ។ គាត់គិតថាអ្នកឯទៀតយល់ដឹងពុំច្បាស់លាស់អំពីរឿងរ៉ាវដែលបានកើតឡើងចំពោះគាត់។ គាត់ស្ដីបន្ទោសខ្លួនឯងអំពីរឿងរ៉ាវដែលបានកើតមានឡើងចំពោះគាត់។ គាត់អស់សង្ឃឹម។ គាត់គិតថាគួរឱ្យអៀនខ្មាសអំពីហេតុការណ៍ដ៏ឈឺចាប់។
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam |
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា |