VICTIM OF TORTURE
Interviewed with Long Mary, Female, 46yrs,Farmer, Living in Boeng Kha-Ek Village, Prek Rorka Subdistrict, Kandalstung District, Kandal Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.60pp
| Data Info ព័ត៌មានទិន្នន័យ | |
|
Record ID :
លេខឯកសារ :
|
VOT0151
VOT0151
|
|
Title :
ចំណងជើង :
|
Interviewed with Long Mary, Female, 46yrs,Farmer, Living in Boeng Kha-Ek Village, Prek Rorka Subdistrict, Kandalstung District, Kandal Province. Interviewed by:Chuong Sophearith. No.60pp
សម្ភាសជាមួយឡុង ម៉ារី ភេទស្រី អាយុ៤៦ឆ្នាំ ជាមÂន្រ្ដីរាជការ នៅភូមិបឹងកែ្អក ឃុំព្រែករការ ស្រុកកណ្ដាលស្ទឹង ខេត្ដកណ្ដាល។ សម្ភាសដោយៈជួង សុភារិទ្ធ ចំនួន៦០ទំព័រ
|
|
Document Date :
កាលបរិច្ឆេទឯកសារ :
|
10/26/04
10/26/04
|
|
Document Collection Date :
កាលបរិច្ឆេទប្រមូលឯកសារ :
|
4/01/2005
4/01/2005
|
|
Source :
ប្រភព :
|
DC-Cam VOT
DC-Cam VOT
|
| Notes កំណត់ចំណាំ | |
|
Summary :
សេចក្ដីសង្ខេប :
|
Long Mary is PTSD victim. She volunteered to join the revolution in 1973. She was in division 703. In the Khmer Rouge regime, she was lacking of food. She was in combat situation.She was close to death. Recently, she has recurrent thoughts of the most hurtful events. She feels as though the event is happening again. She has recurrent nightmares. She feels withdrawn from people. She is easily startled. She finds it is difficult in concentrating. She has trouble sleeping. She feels irritable. She is avoiding activities that remind her of the traumatic events. She is less interest in the daily activities. She feels as if she does not have a future. She is avoiding thoughts associated with the traumatic experience. She feels that people do not understand clearly what happened to her. She finds it is difficult to perform her daily work. She blamed herself for things that have happened. She spends time thinking about why these events happened to her. She feels as if she split into two people and one of her is watching and the other is doing.
ឡុង ម៉ារីមានជំងឺបាក់ស្បាត។ គាត់ស្ម័គ្រចិត្ដចូលបំរើបដិវត្ដខែ្មរក្រហមនៅឆ្នាំ១៩៧៣។ គាត់ធើ្វនៅកងពល៧០៣។ នៅសម័យខែ្មរក្រហមគាត់ខ្វះខាតម្ហូបម្ហា។ គាត់ធ្លាប់ប្រយុទ្ធតស៊ូនៅសមរភូមិ។ គាត់ជិតតែនឹងត្រូវស្លាប់ខ្លួន។ បច្ចុប្បន្ន គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យនឹកឃើញជារឿយៗទៅដល់ព្រឹត្ដការណ៍ដ៏គួរអោយឈឺចាប់បំផុតរបស់គាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាព្រឹត្ដការណ៍ទាំងនោះកំពុងតែកើតមានថ្មីៗ។ គាត់យល់សប្ដិជារឿយៗ។ គាត់មិនចង់ជួបអ្នកដទៃ។ គាត់ឆាប់ភ័យខ្លាច។ គាត់ពិបាកប្រមូលអារម្មណ៍គិតទៅលើអ្វីមួយ។ គាត់ពិបាកក្នុងការទទួលដំណេក។ គាត់ឆាប់ខឹង។ គាត់ចង់ជៀសវាងនូវសកម្មភាពដែលធើ្វឱ្យគាត់នឹកដល់ប្រឹត្ដការណ៍ក្រៀមក្រំចិត្ដរបស់គាត់។ គាត់ពុំសូវចាប់អារម្មណ៍នឹងសកម្មភាពប្រចាំថៃ្ងរបស់គាត់។ គាត់គិតថាដូចជាគ្មានអនាគតទៅថៃ្ងមុខ។ គាត់ចង់ជៀសវាងមិនឱ្យគិតអំពីព្រឹត្ដការណ៍ដ៏ក្រៀមក្រំចិត្ដ។ គាត់គិតថាអ្នកឯទៀតយល់ដឹងពុំច្បាស់លាស់អំពីរឿងរ៉ាវដែលកើតឡើងចំពោះគាត់។ គាត់មានការលំបាកនៅក្នុងការបំពេញមុខងារផេ្សងៗ។ គាត់ស្ដីបន្ទោសខ្លួនឯងចំពោះរឿងដែលកើតឡើង។ គាត់ចេះតែធើ្វឱ្យគាត់ឆ្ងល់ថាហេតុអ្វីបានជាហេតុការណ៍ទាំងនោះកើតមានចំពោះគាត់។ គាត់គិតថាហាក់ដូចជាខ្លួនគាត់ត្រូវបំបែកខ្លួនជាពីរ។
|
|
Copyright :
|
© DC-Cam |
|
រក្សាសិទ្ធិដោយ :
|
© មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា |